****Okay Temiz’e saygımla***  Denizaltı rüzgârları;  Korkudur…  Ki gerçekten korkar köpek balıkları.  Aklı olanları,  Kıstırırlar da kuyruklarını…  Bacaklarının arasına,  Kuytulara süzülür.  Alık olanları,  Şaşkınlıktan açılmış...

Uyumadığım bir gecenin mecburi sabahına uyanmak… Bir şehrin en işlek yolunda 24 saat açık bir lokanta gibi kapalı olmanın ne olduğunu bilmeyen, birbirine dahi kavuşamayan, yalnız göz kapakları… Sigaranın yanında içilen acı bir kahve gibi beni kötülüğe...

gönlümü kuşatmış bir kere sevdan neyleyim şehrine yağan yağmurları zaten ıslaktır dudaklarım zaten yanaklar sırılsıklam neyleyim rüzgâra dert yanmayı zaten dilim şair zaten dilim ozan…   yağmur toprağa kavuşunca aşk mıdır burnumuza güzel kokan unut...

DOST   Sen yokken gaflet elbisesi örtüyordu üstümü Üşüdüğümü sanıyordum yanarken İblisler arkadaşım, günahlar can yoldaşımdı Yaşadığımı sanıyordum ölürken Yalan cebimde bozuk para, nefis yemekte tuzumdu Doyduğumu sanıyordum  ”DOSTLUĞA”...

İlk ben gördüm…  Sekiz renkli ebemkuşağını.  Kimsecikler görmeden de  Hırsızlamak en doğal hakkımdı.  En çömezinden…  En kendini bilenine kadar…  Bütün ressamlar,  Renkleri renklerle tokuştura dursun.  Eritsinler fırçaları zamanın tualinde.  Ama...

Ah Sevgili…aklımın ermediği yürürken birtürlü öğrenemediği bu mısraları adımlarken bile yere düşüp canı acıyan çocuklar gibi şaşkınım… halbuki ; avuçlarımın içine seni doldurmuştum o an sıkamadım o an tutamadım âh ile vâh arasında başladı kalp...

  Yalnızlar köyünde bir yalnız. Yalnızlar köyünde köşeye sıkışmış bir umut. Umut, yalnıza hasret… Umut, elinde kağıttan bavulu boş bir banka oturuyor. Sokaklar sessiz, sokaklar ıssız, sokaklar karanlık. Sokaklar geceye teslim… Yalnız bir hayal…...

Mavişin bir kediyim; Bağdaş kurmuşum, Kutbun en yalçın buzdağının… En yüksek platosuna. Çok seneler öncesinden bellediğim Bir tek oyunu oynar dururum; Bir solumda… Bir dişlerimin arasında, Bir sağımda… Bir dişlerimin arasında kuyruğum. Görür gibi olmuşluğum var...

Ellerini uzatıp tenimi titretirsen Bil ki ! esir almışsın kölen bile sayıver Ömrümü bir nefeste eritip kirletirsen Sensiz dil bayram etmez, vefasız anlayıver Aşkın uçar giderse izbe viranelere Dönerim hasretinden,deli divanelere Ömrümün sokağından git...

Camdan bir bilyenin içine hapsedilmiş gibi renkleri, Göz kamaştırıcı ama dokunulamaz. Tek kavuşma şansım  kırmak bilyeyi, Ama mutluluğu değil,  acıyı barındırıyor kırmak fiili.   En güzel şarkıyı söyledi bilinçaltımız! Majörden minöre  pek çok ses tonuna...

I Çınlamayla yanma arası, kulağımdaki tını. Biri benden bahsediyor olmalı Batıl inançlarıma verin. Sorun soldakinin acıması, Bir şeylere inanmaya çalışmama verin. Her şeyden çok seni anlamayı istemiştim Yazdıklarını okumuş, Sana kendimce sebepler bile...

Benim yerime Bir yalnızlık türküsü tutturmuş geceler “Sen”den arta kalan zamanlarda… Saatler karabasan gibi çökmüş İçinde sen olmayan sabahlara…   Oysa sen  Ölüme yaklaştığım dakikalarım gibi Her nefes verişimde Aklımdasın sevdiğim Belki son...