YANIMA ALSAM KOKUNU (ŞİİR)

Yazar: Beysim Öztürk |

Büyük İstanbul Otogarı diye bir yerden hareketle, Gar değilde Terminal adını kullanan bir başka yere. Gecenin ortasında sisleri içinde gerçekleşen seferin, başlattığı o büyük hadise,  özlemek fiili az kalır bu bekleyişe…

 

Hasretin küçüğü büyüğü olmaz

Bir saniye sürenide 

Kavurmaya yeter bedeni

Aylarca yıllarca sürenide…

Bağışıklık kazanılamaz, kanayan yer yüreğin

Belli belirsiz bir bölgesindeyse.

 

Hayata karşı başlatılan kaçışının

Bundan böyle el ele olamayacağını

Ellerin bir süre kavuşamayacağını

Anlatan bir ferman olur yolculuk bileti.

 

Ve sonra özlemek o elin yanında olamadığı bir saniyelik zaman dilimini bile,

Sonra hayatın hangi sahnesinde olursa olsun yanında istemek adımlarını,

Nereye gitmek, nereye kaçmak ya da nereden kaçmak olduğu değil aslında önemli olan.

Tek derdim aşkıdır bu kadının

Aşkıdır tek ihtiyacım olacak  olan!

 

Yanıma alsam kokunu

Annemin çiçekleri kıskansa.

Sıfatı  yeşil olan kentin

Açan tüm çiçeklerinin yüzleri kızarsa.