62. Sayı

62’NİN GÖLGESİNE SIĞINMAK

1 Mins read

  Sadece tavşan mı yapılır 62 ile?.. Senelerin emeğidir bu sayı, alın teridir geçen onca sayının ardında. Bazen hüzündür okuyucuyla buluşamadığı günler için, bazen ilk sayıyı çıkarır gibi heyecandır için için…

  Yaslanıp ardımıza şöyle oturttuk mu 7 seneyi karşımıza, bir de Zeki Müren “şimdi uzaklardasın” diyerek girerse şarkımıza geçmişin tozlu defteri açılır yavaş yavaş. Bir sır perdesi kalkar mı dersiniz geleceğe dair ? Kimler geldi geçti, ne hayaller kuruldu kim bilir ?

  Bizler sesimizi duyurabilmek için mısra ardlarına sığındık, mısralar 62’nin gölgesine. Koca bir çınar gibi altına sığındık, derdimizi paylaştık. Beraber büyüdük gözyaşlarımızla, beraber edindik bunca tecrübeyi. Farklı farklı yerlerden, aramızdaki onca kilometrelere rağmen yine burda buluştuk. Bitmeyecek bir şarkı gibi dile geldik bu dergiyle ve bestemiz devam edecek bu gölgede…

  62’den sadece tavşan yapılmıyor, kocaman bir hikaye taşıyor bazen. Bazen söyleyemediklerimiz olup dile geliyor kocaman sesiyle…

 

Nice dostun sığındığı

Bir limandır 62’inin gölgesi

Dönüp bakınca geçen senelere

Biraz hüzünlü ama gür çıkar sesi

 

Bazıları sadece tavşan yapar 62’den

Bilmezler ki neler taşır bu yaşlı beden

Bir hikaye ki bir iz bıraktı her giren

Kimi ayrılık  yazdı kiminin umutlu çıktı sesi…

 

62.Sayıya kadar yer alıp iz bırakmış her dosta selamlarımla…


Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: