Naçizane

BİR AŞKIN HAZİN ÖYKÜSÜ (ŞİİR)

1 Mins read
Naçizane

BİR AŞKIN HAZİN ÖYKÜSÜ (ŞİİR)

1 Mins read

Odam bile hala sen kokuyor

Her adım attığım yer,senin ayak izlerinle dolu

Mutfak bile beni kabullenemiyor

Seni istiyor hepsi ,tıpkı ben gibi

Radyoyu açmak istiyorum

Sanki bana inat hep ilk dansımızda çalan şarkı

Kalbimi bu sefer kesin durdurur bu ağır sancı

O gün hala aklımda

Sen bembeyaz elbise içinde bir prenses gibi dururken  karşımda

Birden o güzel ezgi yankılandı kulaklarımda

Ve birden cesaretimle kaldırdım seni dansa

Gözlerine bakmaya kıyamazken

Sen güzel prenses işte,sonunda karşımda

Bitmesin bu an ne olur bitmesin

Ve bir rüzgar uğultusu, serin mi çok serin

Titrerken bir çocuk misali karşımda

İlk kez ceketimi verip,sarılıyordum sana

Zaman geçip aşkımız büyüyordu

Birgün buluştuk tekrar seninle

Güzel bir yaz gecesinde

Ellerimiz kenetlenmişti birbirine

Ay ve sen, gecenin iki yıldızı

Sen evet sen prenses, benim gönlümün sultanı

Artık sensiz yaşamak zor beraber olalım koşalım,yıldızlara haykıralım

Artık evleneceğimizi

Sen hayatımda gördüğüm en güzel gelin

Ver elini prenses bugün bizim

Yıllar geçti mutsuz anlar da oldu ama mutluyduk genede

Kahpe hayat yaptı oyununu bozuldu bu güzel denge

Ansızın gelen ölüm aldı ikimizi

Ama ben yaşayan ölüydüm, sen toprakta sevgili

Ancak ölüm ayırırdı demiştin gözlerime bakarken prenses

Bak yine haklı çıktın  güzel ses

Söz vermiştim son gününde, yıkılmayacaktım

Bu bir son değildi ağlamayacaktım

Bekleyeceğini biliyordum beni meleklerin yanında

Güzel bedenin artık, kara toprakta

Hayat beni alsın diye haykırdım mezarında

Ve düştüm dostlarımın kolları arasına

Mezar taşımızın arasına bir taş koymuşlar

Üstünde bir hüzünlü şiir

Ahirette kavuştular…

 

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: