ELLERİN SOPHIE, ELLERİN

ellerin Sophie, ellerin

uzanmasına uzanırım da

içi yanan bir kor gibi

ellerin Sophie, ellerin

ilk tanıştığımız gün gibi aklımda

sustuklarımızın kendini ele verip

ilk çarpıntımızın belirdiği an gibi…

 

ellerin Sophie, ellerin

yasak bir aşkın başlangıcı

asırlık bir ağacın altında..

konuşamadığım tüm dillerde

adını aşkla haykırmak 

tok bir sesle…

ellerin Sophie, ellerin

şiirlerimin tutunması gibi

kulağa hoş gelen bir ezgiye

 

ellerin Sophie, ellerin

şairliğimi bilmemen gibi

bilmemen gibi şiirlerimi

ellerin Sophie, ellerin

ılık bir yaz meltemi

 

bir şair gibi kurulup mısra başına

uzaktan sevmeliyim seni

yasaksın

ağzımdan çıkaramadığım adın gibi

ve sen bilmeyeceksin

saat yalnızlığımızı vurana dek

bilmeyeceksin Sophie

anlamayacaksın seni sevdiğimi…

 

bir gün öğrenecek herkes

gözlerini açtığında dünyayı öğrendiği gibi

ana dili gibi Sophie, ana dili gibi

bilecekler ikimizi

 

geç başlayacağız yaşamaya

karlar altında kalmış bir çiçek

yahut Sophie, yahut

gözlerim gözlerine vakitsiz değecek…

 

yüzümüz kızaracak belki

yangınlar kavururken

bakmazsızın etrafa

tutuşacak ellerimiz

dilimizde 

beraberliğimize dair ilk şiirimiz…

 

ellerin Sophie, ellerin

beni arayacak her saniye

aşkla bağlanmış bi kere

gözlerimiz, dudaklarımız, kalbimiz…

 


Bir Cevap Yazın