60. SayıŞairane

GEVEZE

1 Mins read

Bazen insan boş boş bakar,  sayfalarca yazıya.
Sırf zaman geçsin diye öylesine konuşur,
Ne söyleyeceğini bilmediği biriyle.

Bazen insan takılır,  tek bir satıra.
Sırf anlayabilsin diye uzun uzun konuşur,
Derdini nasıl anlatacağını bilmediği biriyle.

Bazen insan bekler, tek bir kelimeyi.
Sırf söyleyebilsin diye rahatlatıcı konuşur,
Günün birinde belkide herşeyini bileceği biriyle.

Ve sonunda insan, ilgilenir-düşünür-bekler.
Konuşur, konuşur, konuşur. (Hatta Yazar ; )
An gelir, gönül susar!
Bir daha asla açılmaz o sade sayfalar.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: