madde 1-2 (yalnızlık ve aşksızlık)

madde1.Hepimiz Robinsonuz

Yazıma hepimiz Robinson’uz mottosuyla başlamak istedim. Zira şu aralar çok revaçta. Hepimiz ve ardılındaki o kalıplaşmış söylemlerle kendimizi hep birilerine benzetme çabasındayız. Ve bu çaba bizi benliğimizden uzaklaştırıp kendimize bile yabancı olmamızı sağlayan bir etmendir. Bu da bizi yıllarca kontrol etmeye çalışanların işine geliyor açıkçası…

Evet hepimiz birer Robinson’uz. Yirmi birinci yüzyılın Robinson Crusoe’ları. Modern çağın dört yanı sosyal medyayla kuşatılmış yalnız adamları. Hepimiz birer “e-sosyaliz”. Peki bizler e-sosyal olmadan önce ne idik? Ne yapıyorduk ?. Öncelikle bunu sormamız gerekiyor kendimize. Aslında hiç bir şey, sadece yalnızlığımızın boyutu değişti. Yani biz hep yalnızdık, insan yığınının içinde biz hep ıssızdık.

madde 2.Aşk acısı

Baktığımızda hepimiz aşk acısı çekiyoruz kimi zaman sitem dolu sözler dökülüyor dilimizden kimi zamansa bununla kalmayıp ağız dolusu küfürler sarf ediyoruz bize bu acıyı çektirenlere. Fakat burada şöyle bir durum var eğer herkes aşk acısı çekiyorsa bir nevi ödeşmiş olmuyor muyuz diğer aşkzedelerle. Dolayısıyla  üzülen herkes, başka birisini üzmüştür zamanında ve bu yüzdende şikayet etmeye hakkı yoktur üzülenin. O kadar çok aşk acısı çekiyor ve çektiriyoruz ki bilmeden karşımızdakine, artık aşk acısı çekmekten bıkıp aşksızlık acısı çekmeye başlıyoruz.

 

 

Bir Cevap Yazın