SÖZÜ BİR YAKALAYABİLSEM

Ah Sevgili…aklımın ermediği
yürürken birtürlü öğrenemediği
bu mısraları adımlarken bile
yere düşüp canı acıyan çocuklar gibi
şaşkınım…
halbuki ; avuçlarımın içine seni doldurmuştum
o an sıkamadım
o an tutamadım
âh ile vâh arasında başladı kalp atışmalarım
titrek bir suskunluğun içinde söylemeliydim
sessiz çığlıklarım yırttı dudaklarımı
nefesimi aradım
söylenmesi gerekeni bulamadım
nidâlarıma ,işte böyle kızgınım…
dilimin görkemi bile alt üst oldu telaşımdan
n’olur sen ayır kelimeleri
kırkikindilerde yıkanmış kirpiğimden,kaşımdan…

hayallerim çekilmeden başımdan
yeniden dirilmek diyorum
toprağa düşen tohum gibi dirilmek…
irkilmek diyorum derinden
yalnızlığımdan sıçrarken
aynalara sulara çarpmak …
ah sevgili…
sözü bir yakalayabilseydim uğraştırmazdım seni
anlardın
şu anlar sessiz tadlardayım
durup durup iç çekmelerdeyim
karar veremiyorum
ben kekeledim
havada seslerim erimeden
acziyetimin âkıbetine
seni kopçaladım
lûgâtımın iki yakasını buluştur
uğraştırma beni
korkmasın bende tomurcuk tomurcuk
büyüyen korku
haydi başla ve
özlemdeki vuruştur bu,
oku…
N.MİRDOĞAN

Bir Cevap Yazın